4. maja 1980. Jugoslavija je stala kada je Jugoslovenska radio-televizija objavila vijest da je preminuo predsjednik države, maršal Josip Broz Tito.
Tog sunčanog nedjeljnog dana mnogi građani nisu mogli ni naslutiti da je taj trenutak početak velike promjene i kasnijeg raspada zemlje.
Tito, vođa Saveza komunista Jugoslavije, trostruki narodni heroj, osnivač Pokreta nesvrstanih i predsjednik države od dvadeset i dva miliona ljudi, preminuo je nakon duže bolesti u Kliničkom centru u Ljubljani. Sahranjen je u Kući cvijeća na Dedinju u Beogradu. Vijest o njegovoj smrti pročitao je spiker Miodrag Zdravković riječima: “Umro je drug Tito…” što je odjeknulo širom zemlje.
U znak poštovanja, tada je cijela Jugoslavija stala. Prekinute su utakmice, poput one Hajduka i Crvene Zvezde, dok su navijači i fudbaleri zajedno pjevali “Druže Tito, mi ti se kunemo”. Radnici, seljaci i građani spontano su izlazili na ulice, plakali i prisjećali se vođe.
Sve do početka ratova u bivšoj Jugoslaviji, svakog četvrtog maja u petnaest sati i pet minuta širom zemlje oglašavale su se sirene, a saobraćaj se zaustavljao. Ljudi bi stali, radnici ustali u znak poštovanja, odajući kolektivnu počast Titu.
Sahrana Josipa Broza Tita, koja je održana u Beogradu, predstavljala je drugi najgledaniji događaj na televiziji u 20. stoljeću. Ispraćaju predsjednika SFRJ prisustvovalo je 209 delegacija iz 127 zemalja svijeta, što je definirano kao najveći ispraćaj jednog državnika u historiji.
(RTV Glas Drine / Radiosarajevo.ba)
