Kada bi Zemlja prestala da se okreće oko Sunca…

Kada bi Zemlja prestala da se okreće oko Sunca…

139
0
PODIJELI

Kako je još Isak Njutn otkrio, brzina kojom se planeta kreće, jedini je razlog zbog kog ona ne udara u zvijezdu, čijom je gravitacijom privučena. Ukoliko bi kojim slučajem usporila, pala bi u svoju zvijezdu.

Međutim, ukoliko bi ta brzina nestala, koliko bi vremena bilo potrebno da Zemlja udari u Sunce?

Ispostavlja se da bismo imali oko 64 i po dana, prije nego što bi naša planeta zauvjek nestala u plamenu Sunca. Ipak, sve na njoj bi mnogo ranije prestalo da postoji.

Dan 1.

Počinjemo naše putovanje ka Suncu.

Dan 6.

Poslije šest dana, temperatura na Zemlji porasla je za oko 0,8 stepeni Celzijusa. Za toliko je temperatura na našoj planeti porasla od 1880. Možda još ne osjećate drastičnu promjenu, ali ćete je uskoro primetiti.

Dan 21.

Prosječna temperatura na Zemlji porasla je za oko 10 stepeni Celzijusa na oko 35. Planeta se sada suočava sa ekstremnim toplotnim talasom, nezabilježenim u istoriji. Usjevi počinju da se suše i propadaju.

Dan 35.

Poslije nešto više od mjesec dana, Planeta se nalazi na oko 20 odsto udaljenosti od Sunca. Svjetlost zvijezde postaje nepodnošljivo intenzivna, a već djeluje primjetno veće na nebu.

Sa prosječnom temperaturom od 58 stepeni Celzijusa, toplije je od najviše zabilležene temperature u istoriji – 56,7 stepeni Celzijusa u Dolini smrti u Kaliforniji.

Većina ljudi ne može da preživi bez klima uređaja, a elektroenergetska postrojenja ne mogu da snabdiju sve potrošače. Šumski požari bijesne. Kopnene životinje koje ne mogu da se ukopaju u tlo, umiru od toplote.

Rast temperature mora izaziva i masovni pomor ribe.

Ovakva temperatura odgovara samo pustinjskom mravu iz Sahare, koji može da opstane i na 70 stepeni Celzijusa. Njihov broj se povećava, jer je lešinar i sada se hrani ostacima drugih životinja.

Dan 41.

Ulazimo u orbitu Venere. Prosječna temperatura je oko 76 stepeni Celzijusa. Pretoplo je čak i pustinjskom mravu.

Pompejski crv, stvrenje koje podnosi temperature i do 80 stepeni Celzijusa, još opstaje. Smatra se da je tako otporan zahvaljujući sloju bakterija na tijelu, koje ga izoluju od vreline.

Dan 47.

Upravo smo napustili zonu pogodnu za život u Sunčevom sistemu. Sada vlada temperatura od 103 stepena Celzijusa i okeani na Zemlji su isparili. Ogromne količine vodene pare prekrile su planetu. Većina živog sveta je iščezla, pa čak i otporni pompejski crv.

Još uspjevaju samo bakterije hipertermofile i tardigrade, organizmi koji uspjevaju da prežive čak i u vakuumu, na ekstremnoj hladnoći i u radijaciji.

Ipak, tardigrade pate zbog nedostatka tečnosti i ulaze u stanje hibernacije.

Dan 54.

Ni tardigrade ne mogu da opstanu. Zemlja je toplija od 160 stepeni Celzijusa.

Dan 54.

Prošli smo orbitu Merkura i sada smo najbliža planeta Suncu. Temperatura prelazi 200 stepeni Celzijusa.

Dan 64.

Ovo je posljednji dan planete Zemlje. Zbog gravitacione sile Sunca, posljednjih sedam procenata početne razdaljine, naša planeta je prošla za nekoliko sati.

Gravitacija je tako ekstremna, da Zemlja počinje da se razvlači u ovalan oblik. Magma izbija kroz pukotine na kori, a dan počinje temperaturom od 800 stepeni Celzijusa. Do podneva ima više od 2000 stepeni, što je dovoljno da istopi kamen.

Zemlja prelazi granicu poslije koje nema povratka – Rošeovu granicu. Od te tačke sile plime kidaju zemlju na manje dijelove magme i otopljenog kamena.